|
1. U haalt geen wolf in huis, maar een hond.
Nu weet ik dat de massa nog steeds denkt dat de hond van de wolf afstamt.
Steeds weer meer gaan er stemmen op dat de wolf en de hond samen van een oerras afstammen.
Er zijn zeker kruisigingen geweest.
Maar dat was op natuurlijke basis.
En die waren voordat de wolf en de hond zich zo hadden ontwikkeld, tot wat we nu van ze weten.
Wolven eten hond.
En dat is al duizenden jaren bekend.
Er heerst een groot identiteitsprobleem bij de kruisingen wolf-hond.
Ook in de natuur.
Toen de hondachtige in de natuur ons opzochten in de dorpen voor het
voedsel, was de hond waarschijnlijk al een zéér verre neef van de wolf.
De kloof moet toen al te groot zijn geweest voor onderlinge herkenning.
Anders zou de wolf nu ook tot de huisdieren moeten behoren.
Of hadden de hondachtige ons nooit in de dorpen opgezocht.
Een pure wolf heeft niets met de mens en de pure wolf wil niets met de mens.
De doorgewinterde mensen die met (en soms tussen) dat soort wolven zijn
opgegroeid, moesten en moeten uiteindelijk toch de roedel wolven
verlaten.
Die wolven zijn op zichzelf, met zichzelf en ver van de mens verwijderd.
En de enkele wolf die langs komt, is omdat wij in de buurt staan.
Met de wind onze kant op.
De hondenkenners en hondenliefhebbers van de films van Balto, laten al
doorschemeren dat de hond los van de wolf staat.
Balto is een kruising wolf-hond die het zelf ook niet weet.
En de honden om Balto heen, zijn zichtbaar bang voor wolven.
2. Geen wolf en geen hond.
De Saarlooswolf-kenners en -liefhebbers onder ons, die weten dat er twee verschillende dieren in één Saarlooswolf zit:
een kruising wolf en een Duitse Herder.
Ook de Tsjechoslowaakse Wolfshond is een kruising wolf-hond.
Deze twee "rassen" vallen onder de Hybride.
Het zijn in hun gedrag geen honden en geen wolven.
Maar het zijn gespleten persoonlijkheden.
De wolf wil buiten slapen, terwijl de hond binnen wil slapen.
De wolf is lief tegen de welpjes, terwijl de hond dat niet is.
Of omgekeerd.
Maar al te vaak komt het voor dat de wolf bang is in een winkelstraat en de hond niet.
En dit zijn nog maar drie voorbeelden, die allemaal door één en hetzelfde hoofd van een Hybride gaat.
Daar moet zéér vakkundig mee om gegaan worden.
Wanneer praat iemand tegen een wolf of wanneer praat iemand tegen een hond.
En niet omdat de wolf agressief is of de hond onbetrouwbaar of meer van die fabeltjes.
Maar omdat de tweestrijd in het hoofd van een Hybride verwarrend is voor dit "ras" zelf.
En daar kunnen erg vervelende situaties uit voort komen.
Ook voor de Hybride.
3. De schikking van een roedel wolven.
Als we de drie gekke dagen van de Bijenkorf naast de strijd van de wolven zetten.
Dan kunt u goed zien wat nutteloze agressie is.
En waar agressie in de natuur voor staat.
De wolven in de natuur weten heel goed hoe ze met agressie om moeten gaan.
Maar de wolven weten vooral hoe ze agressie voor kunnen zijn.
En mocht het tot een grommende, blote tanden, grauwende situatie leiden.
Dan is dat juist om verwondingen te voorkomen.
De hiërarchie in een roedel wolven is opgebouwd voor een feilloze samenwerking.
Voor de moderne westerse mens is er tegenwoordig geen echte levensbedreigende situaties meer.
Daardoor kan ieder willekeurig persoon de leiding nemen.
In de natuur betekent dat de dood voor een hele roedel wolven.
Als wij nu eens zouden kijken naar de hiërarchie binnen één roedel wolven.
En daar ook van zouden leren.
Dan geloof ik zeker dat we er veel beter voor zouden staan.
In de wereld van de mens.
En wat de wolf juist zo interessant maakt.
Wanneer er een extreem grote kudde in een gebied van wolven komt.
Dan gaan de roedels wolven in en rondom dat gebied feilloos samen werken.
En ook hier geldt dat we daar heel veel van kunnen leren.
4. De wolf aan huis, of niet?
Voor 1881 leefden de wolven in ondoorbroken, stille, donkere bossen, heide, moerassen en graslanden.
De wolven volgden over grote afstanden de wildroutes.
Om zo aan hun water en hun voedsel te komen.
De wolven hadden daarbij territoria.
Waar ze samen konden zijn met hun eigen roedel.
De wolven van tegenwoordig hebben met licht, lucht en geluidsvervuiling te maken.
Met grote plakkaten asfalt.
Waar de mens kan rijden van nergens naar niets.
Aangelegd tussen de ene woonwijk na de andere woonwijk.
Het is niet de schuld van de wolven dat ze zich aanpassen aan de nieuwe leefomgeving.
Dat is nu eenmaal de natuur van de wolf.
Hierdoor hebben veel mensen weer last gekregen van het roodkapje syndroom.
Maar is dat wel onterecht?
Wat als de wolf de mens totaal niet meer kan ontlopen?
Ik begrijp heel goed waarom mensen in een bos niet graag een wolf tegen willen komen.
U kunt gerust van mij aannemen dat u beter een boos dier tegenover u kan hebben.
In plaats van een angstig dier.
Die niet meer weg kan vluchten.
Maar, weet u het verschil?
En wat u moet doen?
Ik ben van mening dat daar ook de meeste angst vandaan komt.
Gelukkig is de wolf slimmer dan wij om ons te ontlopen.
Hoe wijds het leefgebied van de wolven in natuurparken en dierentuinen ook is.
De wolven van gaas tot gaas zijn absoluut niet de wolven die van land naar land trekken.
De wolven in de natuur worden namelijk niet gevoerd of geaaid door een mens.
Wat ik u met zekerheid kan zeggen, is dat de wolf die hier heen komt,
uiteindelijk niet meer de wolf zal zijn zoals hij zich gedroeg bij onze buurlanden.
5. Het voedsel van de wolf.
In de ruige onbegrensde natuurgebieden, waar weinig tot haast geen vegetatie is, daar eten de wolven vaak alleen maar wild.
Tenzij de mens al het wild voor de neus van de wolf weg schiet.
Dan worden de grazers achter de hekken, het gevogelte achter het gaas en de hond het hoofdmaal van de wolf.
Waar de vegetatie hetzelfde is als die bij ons, daar eten de wolven heel weinig vlees tot helemaal geen vlees.
Deze wolven eten vooral paddenstoelen, bramen, bessen, aardbeien en ander fruit.
Ze eten groenten, allerlei soorten kruiden, planten, bloemen, schors en mos.
En als het voor het grijpen is insecten, vis, vogels, kleine knaagdieren en hond.
Maar als de ruimte te klein wordt voor deze wolven.
Of wij klemmen deze wolven zo in waardoor ze niet van provincie naar provincie kunnen trekken.
Dan zijn ook hier de kudden schapen, de geiten, het gevogelte achter het gaas, het grote vee en de huishond aan de beurt.
Dat komt omdat de vegetatie op zal raken in het gebied waar de wolven op vast komen te zitten.
Dat geldt ook voor alle soorten grazers en het kleine wild.
De weg trekkende grazers en het klein wild wijzen namelijk de wolven in vrijheid de weg naar de nieuwe eetbare vegetatie
en de nieuwe veilige drinkplaatsen.
In de gebieden waar van nature nauwelijks of vrijwel geen vegetatie groeit.
Ook daar volgen de wolven de grazers en het klein wild.
Maar deze wolven volgen om in de gebieden te komen waar ze de zwakke, de zieke en de domme kuddedieren gemakkelijk ten prooi
kunnen laten vallen.
Dus zeer afhankelijk van het gebied, het seizoen en het voedselaanbod eten wolven alle soorten grazers en het klein wild.
Alleen de gezonde, sterke en slimme grazers zijn geen prooi voor een wolf.
Daarbij kost het een wolf vaak meer energie om te jagen en te eten, dan niks te doen.
Maar ieder jaar sterven er ook grazers en klein wild door ouderdom, door verzwakking, door ziekten of door domheid.
De wolven laten het vlees van het kadaver eerst een tijd rijpen, voor ze het gaan eten of verdelen.
Dat rijpen is omdat er dan schimmelsoorten ontstaan die goed zijn tegen allerlei ziekten en inwendige ontstekingen.
U begrijpt dat het overschot aan wild in ons land niet opgelost gaat worden door de komst van de wolf.
Maar persoonlijk zie ik daar ook geen oplossingen meer voor.
Omdat de wolf een nieuwe voedselbron heeft gevonden.
En omdat wolven het merendeel van het jaar in hun eentje rond trekken.
Binnen het territorium van hun eigen roedel.
Dus niet per definitie verdwaald zijn, wat vele mensen denken.
Is de nieuwe voedselbron een dankbare uitkomst voor de wolf.
De nieuwe generatie westerse wolven in de natuur maken namelijk meer en meer gebruik van de prullenbakken.
Die in de buitenwijken van de steden en de dorpen staan.
Hierdoor komt de huishond direct in gevaar.
En dat is terecht de grootste zorg voor veel mensen.
Een wolf beheerst in een bepaalde situatie een overlevingstechniek om in zijn eentje een gezond kuddedier te vangen.
Dat betekent dat het leven van onze huishonden in de wolvengebieden drastisch zal veranderen.
Aan de lijn en altijd binnen.
Want als een gezond edelhert ten prooi kan vallen aan één wolf, dan weet u nu dat een huishond geen kans meer maakt
tegenover een wolf.
6. De jachttechniek van de wolf.
Volgt binnenkort.
7. De "underdog".
Volgt binnenkort.
|