De relatie tussen mens en hond

Van al die soorten die in de natuur op deze aarde zijn ontwikkeld, zijn twee soorten opvallend naar elkaar toegegroeid: de mens en de hond. De band tussen mens en hond werd zo sterk dat de mens de hond binnen zijn territorium (nu zijn huis) toeliet. In ruil voor voedsel, gebruikte de mens de vermogens van de hond in zijn dagelijkse leven. Deze overeenkomst was gunstig voor beide soorten: de hond hoefde niet meer te jagen voor zijn voedsel en de mens hoefde niet meer de kudde zelf te leiden en te beschermen, de slee zelf te trekken of zijn territorium zelf te bewaken. De hond bleef in een natuurlijke omgeving zijn taken uitvoeren voor de mens. Met behulp van geluiden en lichaamstaal heeft de mens vele honderden talen ontwikkeld. Maar tijdens deze ontwikkeling zijn wij de stille, maar vooral effectieve taal tussen de mens en de hond vergeten.